Czas sprzymierzeńcem…. Nadzieji

Powtarzamy sobie zawsze, nadzieja umiera ostatnia.

Nadzieja, to czas, na który czekamy. Jest to czas oczekiwania na coś dobrego.

Czy my lubimy czekać? Hmm, cierpliwość nie dla każdego. Życie pisze tak różne scenariusze, nie raz w niektórych przypadkach ostatnią deskę ratunku jest nadzieja. Tak pięknie to słowo brzmi. Szczerze mówiąc w tym słowie odnajdują się inne: pokora, spokój, odwaga.

Czy ktoś nigdy nie miał nadziei? Uważam, że nie ma takiej osoby. W szkole dziecko ma nadzieje, że napisało dobrze sprawdzian, w późniejszych latach, zastanawia się czy będzie pracować w swojej wymarzonej pracy. I tak powoli, życie upływa na w zlotach i upadkach, ale Ona jest zawsze z nami.

Tak sobie myślę, byłoby nam bardzo ciężko bez niej. Lubimy mieć zawsze oparcie w trudnych chwilach. Z jednej strony jest to smutne, a z drugiej dodaje nam otuchy, tak jakby trzymała nas za rękę, szeptała nam do ucha: Dasz radę, nie poddawaj się, kto jak nie Ty ! Ona nabiera tak naprawdę innego znaczenia.

Nadzieja jest czymś wspaniałym, czymś bez którego nie możemy się obejść. Jest naszym ratunkiem, ukojeniem.

Są nie raz bardzo trudne sytuacje w naszym życiu, które przytłaczają nas tak bardzo, iż myślimy, że wszystko stracone. Póki mamy ją w sobie, jesteśmy silni, otoczeni aurą, którą może nie widać, ale jest. Jest głęboko w nas, czuwa żebyśmy jej nie stracili, ale tez musimy jej pomóc, podtrzymywać tę iskierkę nadziei. Nie pozwólmy jej zgasnąć. Ona jest częścią nas. Jest potrzebna nam do życia, do funkcjonowania w tym obecnie nieprzewidywalnym świecie. Rozbudzamy ją w innych, niech nie przygasa.

Pamiętajmy, nie zatraćmy się w życiu codziennym.

Żyjmy tu i teraz. Miejmy w sobie te piękne uczucia : Miłość, Nadzieja i Wiara.

Do miłego….